De Vijf Fasen

De psychiater Elisabeth Kübler-Ross heeft vijf fasen omschreven die de meeste mensen geheel of gedeeltelijk doorlopen na een traumatische ervaring weer tot rust te komen. Niet voor iedereen zijn deze fasen even intensief en vaak verschilt ook de volgorde. Iedereen verwerkt rouw op zijn eigen manier.

 

1. Ontkenning

Ontkenning is een natuurlijk afweermechanisme. Hierbij beschermt de persoon zich door de waarheid af te wijzen. Dit zorgt ervoor dat de waarheid langzaam door kan dringen.

2. Protest (of boosheid)

Men protesteert tegen de verdrietige ervaring door middel van boosheid.  Vaak wordt de woede gericht op de brenger van het nieuws. Diegene wordt dan beschuldigt dat hij of zij niet goed gehandeld heeft of dat dingen anders gedaan hadden moeten worden. Dit is een gezond verdedigingsmiddel om de schuld buiten zichzelf te zoeken. Door zich druk te maken over de schuldvraag,  wordt vaak het gevoel van verdriet en verlies ontweken.

3. Onderhandelen en vechten

Als men merkt dat protesteren of boosheid niet helpt, kan men proberen het verlies te verwerken door zich doelen te stellen of beloftes te doen.

4. Depressie

Als verdriet niet langer te ontkennen is, treedt vaak depressie op. Men voelt zich machteloos en sluit zich af voor de buitenwereld: men wijst contacten en communicatie af, meldt zich ziek, gaat in een donker hoekje zitten en trekt zich terug.

5. Aanvaarding

Na verloop van tijd wordt het verlies en verdriet geaccepteerd. Men kan weer contacten aangaan en plannen maken voor een leven zonder de dierbare overledene.